FOTOGRAFLAR....

Zaman gece yine her zamanki gibi kapkara ne gökyüzüne serpiştirilmiş parlak yıldızlar var nede ay gülümseyen yüzünü göstermiş, ortalık hüzün yüklü siyah dolu. Yol boyunca her on metreye bir loş ışıkla yanan sokak lambaları var siyahı aydınlatan; dışarıda eli arkasında bir rüzgar dolaşmakta tek başına hafif bir ıslık dudaklarında. Benimse yine kalbim kasvetli ve buruk...
Kendi kendimi itekliyorum mazi doldurulmuş havuza, dibe en derine dalıyorum sanki denizin dibinden çakıltaşı yada deniz kabuğu çıkarmak için yarışan yaramaz çocuklar gibi...
Fotograflar geçiyor elime ta eskiye ait. Tek tek bakıyorum onlara ama bu seferki bakış ilk gün baktığım gibi alelacele değil daha bir dikkatle.
Her bir fotografın üzerinde dakikalarca dolaştırarak gözlerimi, ince bir elekten geçiriyorum sanki o zamanki halimi verdiğim pozu. Eksik yanlarımı arıyorum, kendi kendimi eleştiriyorum, kızıyorum bazende. Bazılarındaysa utanıyorum karanlıkta bile kızarıklığı belli oluyor bir ateş böceği gibi yanıyor yanaklarım "ne cahilmişim şimdiki aklım olsa yapmazdım" dediğim oluyor.
Bir resmim var yine karanlıkta çekilmiş, bir apartmanın beşinci katının balkonundan gözlerimi pür dikkat dikmiş meçhule bakıyorum yandan kimin çektiğini hatırlamadığım bir resim. dakikalarca düşünüyorum acaba nereye bakıpda vermiştim bu pozu? O an ne düşünceler dolaşıyordu kafamda, yoksa gene senli konularmı?
Nedendi bu geceye düşkünlüğüm? Peki ya o neden kucak açmıştı bana?...
Bir diğerindeyse çok çok eski bir dostum sarılmışız hiç bilmeden günün birinde hasım olacağımızı!
Bilmeden samimi pozlar vermişiz yıllara inat, sucuk ekmek yemişiz öbüründe içinde sen ve arkadaşlarınında olduğu dört kişi ekmeklerimizi batırırken önümüzdeki tavaya poz vermişiz objektife.
Dost bildiklerimi eğlendirmişim bir kaç resimde rakıların su gibi aktığı eğlencenin sabaha kadar sürdüğü müzikli mekanlarda çekilmişiz. Pisten inmemiş hiç biride suratlarından silmişim kederi mutlulukla gülmekteler hepside. Discoda barda çekilmiş çoğu resmim, bu yalan sahte mutluluklrın yaşandığı mekanlara neden bil bakalım düşkünlüğüm. Bu resimlerin çoğu geceye mahsus, kiminde sarhoş çıkmışım kimindeyse berduş.
Askere yollamışım rsmin birinde arkadaşımı, oynarken çekmişler iki kollarım ana açık. Arkada fonda çıkmış bir kaç kişi öyle masumca bize bakıyor acaba ne düşünüyorlardı? Büyük bir ihtimalle gün gelecek bizdemi böyle düğünle halayla gideceğiz askere diyedir. Şimdi bakıyorumda o resimdeki çocuklardan biri şuan asker hemde ankara koruma taburunda askerliğini yapıyor, bir diğeri evlendi bir kızı var onun yanındakide evlendi oda askerde şuanda.
Ve sırada benim askere giderken çekilmiş resimlerimde. işte benide yolluyorlardı ben nasıl yolladıysam onları. Oynuyorduk annemle hasrete, ayrılığa kafa tutar gibi karşılıklı, davullar çalıyor eller neşeyle çırpılıyordu alkışlar bana değil en büyük askereydi.
Ahh ahh! derin derin soluk alıp veriyorum. Daldığım hauzdan çıkıp nefese muhtaç kalmış gibi derin derin nefes alıp veriyorum ciğerlerime dolduruyorum bolca oksijeni. Saat ilerliyor, bu saatte sessiz olduğu için her yer saniyelerin geçiş tıkırtılarıda tüm odada yankılanıyor. Tık tık tık...
Sen duymuyorsun bu sesleri çünkü şimdi en derin uykulardasındır. Paylaşmıyorsun geceyi benle, paylaşmıyorsun uykusuzluğu, yanlızlığımı. Terk etmişsin sende herkes gibi geceyi, bir an önce gündüze kavuşmak istiyorsun. Oysa beni bilirsin severim, seni sevdiğim gibi geceyi ama fazla ama az.
En güzeli yaşarım gece, bu günde maziyi paylaştım işte onunla sana maziyi sunduğum gibi...Eski fotografları karıştırdım onunla, anlattım fotograflarda olup bitenleri. Sessizce dinledi beni, başka ne yapabiliirdi ki...
Belki ilk defa anlatmadım seni geceye şikayet etmedim senden yakınmadım dalmıştım öylesine. önümdeki albümde dizilmiş fotograflara bir bakıyor bir yazıyordum, belkide anlatmayışım seni geceye hiç rastlamadığımdandır,fotograflarda sana!.....